Nissan 350Z to samochód coupé i jednocześnie roadster zbudowany przez Nissan Motors.
Na rynek wprowadzony został w sierpniu 2002.
Samochód znalazł się na liście dziesięciu najlepszych aut magazynu Car and Driver na rok 2003.
Audi TT do sprzedaży weszło we wrześniu 1998 roku w wersji coupe.
Samochód spoczywa na płycie podłogowej wspólnej m.in. z Volkswagenem Golfem i Skodą Octavią. Samochód oferowany jest z 20-zaworowym, doładowanym silnikiem o pojemności 1.8 L i mocy 180 KM, przenoszącym napęd na oś przednią, lub obie osie (quattro).
W 1999 roku na rynek wprowadzono wersję roadster, również z silnikiem o mocy 180 KM.
Na przełomie lat 1999/ 2000 poprawiono właściwości jezdne TT-tki poprawiając tylny spojler oraz skorygowano ustawienia zawieszenia by zwiększyć podsterowność samochodu na zakrętach.
W 2001 poprawiono osiągi podstawowego silnika m.in. poprzez zamontowanie większej turbosprężarki, podwójnego wydechu i dodatkowego intercoolera, co poskutkowało wzrostem mocy ze 180 do 225 KM. Silnik ten zastosowano w wersji quattro.
Nowy silnik VR6 o pojemności 3.2 L i mocy 250 KM wprowadzono do palety silnikowej w 2003 roku, a rok później wprowadzono nową skrzynię biegów DSG, która charakteryzowała się skróceniem czasu przełożeń.
Ostatnią zmianą było wprowadzenie modelu TT Clubsport z silnikiem o pojemności 1.8 L i mocy 240 KM rozpędzającego samochód do 250 km/h.
| Silnik | Pojemność | Moc maksymalna | Maks. moment obrotowy |
|---|---|---|---|
| TT 1.8 T | 1781 ccm | 163 KM(120 kW) przy 5700 obr/min | 225 Nm przy 1950 obr/min |
| TT 1.8 T | 1781 ccm | 190 KM(140 kW) przy 5700 obr/min | 235 Nm przy 1950 obr/min |
| TT Clubsport | 1781 ccm | 240 KM(176 kW) przy 5700 obr/min | 320 Nm przy 2300 obr/min |
| TT 3.2 Quattro | 3189 ccm | 250KM(184 kW) przy 6300 obr/min | 320 Nm przy 2500 obr/min |
| Silnik | 0-100 km/h | Prędkość maks. | Zużycie paliwa |
|---|---|---|---|
| TT 1.8 T | 8 s | 224 km/h | 8,1 l/100km |
| TT 1.8 T | 7,4 s | 234 km/h | 8,1 l/100km |
| TT Clubsport | 5,9 s | 250 km/h | 9,3 l/100km |
| TT 3.2 quattro | 6,4 s | 250 km/h | 9,8 l/100km |
6. Kwietnia 2006 ruszyła produkcja drugiej generacji Audi TT. Nowe, czteromiejscowe coupe urosło kilka centymetrów w każdą stronę, co da się odczuć we wnętrzu. Mimo to nowe TT jest lżejsze i 50% sztywniejsze niż poprzednik dzięki skonstruowaniu samochodu na bazie ramy przestrzennej. Oprócz szkieletu nośnego, 69% karoserii zostało wykonanych z aluminium. Podwozie wraz z zawieszeniem zaadaptowano z Audi A3.
Nowe TT oferowane jest z doładowanym, dwulitrowym silnikiem o mocy 200 KM oraz z widlastym sześciocylindrowcem o pojemności 3.2 L i mocy 250 KM przenoszącym napęd na przednią lub obie osie.
Oprócz sześciostopniowej, manualnej skrzyni biegów oferowana jest także przekładnia DSG S-Tronic. Na początku 2007 roku pojawi się TT Roadster z płóciennym dachem.
| Silnik | Pojemność | Moc maksymalna | Maks. moment obrotowy |
|---|---|---|---|
| 2.0 TFSI | 1984 ccm | 200 KM(147 kW) przy 5100 obr/min | 280 Nm przy 1800 obr/min |
| 3.2 Quattro | 3189 ccm | 250 KM(184 kW) przy 6300 obr/min | 320 Nm przy 2500 obr/min |
| Silnik | 0-100 km/h | Prędkość maks. | Zużycie paliwa |
|---|---|---|---|
| 2.0 TFSI | 6,6 s | 240 km/h | 7,7 l/100km |
| 3.2 Quattro | 5,9 s | 247 km/h | 10,3 l/100km |
Próby stworzenia samochodu terenowego, głównie z myślą o wojsku, Toyota podjęła w czasie drugiej wojny światowej.
Pierwszy prototyp, o nazwie AK10 powstał w 1941 roku i był mocno wzorowany na amerykańskim Jeepie MB. Jego produkcji jednak nie podjęto.
Tuż po wojnie powstał samochód dla służb obrony kraju na podwoziu przedwojennego, niedużego pick-upa Toyopet SB z nadwoziem typu kombi.
Jednak jedynie tylny napęd i słaby silnik o pojemności 995 cm3 i mocy 28 KM nie spełniały oczekiwań armii.
W 1951 roku powstał kolejny prototyp samochodu terenowego z myślą o wojsku i zastosowaniach cywilnych.
Nazwano go Toyota Jeep i oznaczono BJ. Pierwsze egzemplarze opuściły fabrykę w 1953 roku.
Po protestach firmy Willys, która już w 1946 roku zastrzegła nazwę Jeep, Toyota w 1954 roku oficjalnie zmieniła nazwę modelu BJ z Toyota Jeep na Toyota Land Cruiser.
Pod względem wyglądu i budowy, model BJ przypominał Jeepa MB, jednak posiadał znacznie większy silnik o większej mocy. Był to silnik benzynowy serii B o pojemności 3380 cm3 i mocy 80 KM.
W 1955 roku wprowadzono oznaczenia numeryczne. Ich rozszyfrowanie jest stosunkowo proste i wygląda następująco:
W pierwszych modelach dodawano jeszcze dodatkowo na końcu kolejne litery oznaczające rodzaj nadwozia, np. V dla oznaczenia wersji Wagon (a w zasadzie Van ze względu na użytkowy charakter tych pojazdów), czyli kombi.
Tak więc Land Cruiser KDJ125 to model na podwoziu serii J12, wyposażony w silnik serii KD (w wersji 1KD-FTV - 3.0 l. turbodiesel), z krótkim, trzydrzwiowym nadwoziem oznaczonym literą 5.
W 1955 roku rozpoczęto produkcję modelu BJ25. Różnił się on wyglądem przedniej części od modelu BJ, tak więc ich odróżnienie nie jest trudne. Podstawową różnicą było przeniesienie reflektorów z błotników na pas przedni.
Modele wojskowe, podobnie jak Jeep MB, pozbawione były drzwi i miały składaną przednią szybę. Modele cywilne przypominały za to pierwsze Land Rovery (z profilu).
W tym samym roku zaprezentowano nowy silnik benzynowy, serii F, stosowany w FJ25.
W 1956 zadebiutował model BJ35. Było to 3-drzwiowe kombi na podwoziu J25, jednak z dużym rozstawem osi.
W 1958 roku pojawiło się podwozie oznaczone J28, dłuższe od J25 ale krótsze od J35.
Produkcję zakończono w 1959 roku.
Silniki:
W 1960 roku zadebiutował model serii J40. W rzeczywistości był on zmodyfikowaną serią J20.
Po raz pierwszy pojawiła się krótka 3-drzwiowa wersja z całkowicie stalowym nadwoziem (patrz: zdjęcie obok). Zaoferowano trzy podwozia o różnych rozstawach osi, krótkie: J40, J41, J42, średnie: J43, J44, J46 i długie: J45 i J47. Na krótkim i średnim podwoziu powstały wersje z miękkim i twardym dachem a na długim pick-up i kombi.
W 1967 roku długą wersję kombi FJ45V/FJ47V zastąpił model FJ55V.
W ten sposób rozdzielono produkcję Land Cruiserów na dwie odrębne rodziny.
Silniki - (modele w których one występowały):
Serię J40 oferowano na świecie do roku 1984, gdy pojawiła się seria J70, lecz w Brazylii produkowano go dalej pod nazwą Bandeirante do 2001 roku.
Produkcję modelu Land Cruiser Bandeirante rozpoczęto w Brazylii w 1959 roku.
W 1973 zastosowano w nich silniki wysokoprężne firmy Mercedes-Benz.
W 1983 roku, po zaprzestaniu produkcji w zakładach w Japonii Toyoty Land Cruiser w wersji pick-up, ze względu na rosnące zainteresowanie terenową wersją modelu Hilux i przeniesiono ją do zakładów w Brazylii.
Od 1983 roku montowano prostokątne reflektory a dwa lata później zmieniono deskę rozdzielczą. Oprócz modeli odpowiadających japońskiej ofercie, oferowano model o jeszcze dłuższym rozstawie osi i zestawiano ze standardową lub podwójną (2-drzwiową) kabiną (od 1999 roku).
W 1994 roku zastąpiono jednostkę Mercedesa silnikiem 14B. Była to konstrukcja należącej do Toyoty firmy Daihatsu.
Produkcji zaprzestano w 2001 roku, ze względu na normy czystości spalin, których ten silnik nie spełniał.
Silniki stosowane tylko w modelu Bandeirante:
Oznaczenia modeli Bandeirante wskazują, że jest to seria J50, jednak zostały one wprowadzone jedynie dla odróżnienia od japońskich wersji J40 i nie mają nic wspólnego z modelem J55 opisywanym poniżej.
W 1967 roku długą wersję kombi FJ45V(I) zastąpił model FJ55V. Model ten stał się pierwszym, oddzielnym, dużym, osobowym modelem LC. Linia ta była rozwijana oddzielnie od mniejszych Land Cruiserów.
J55 był pierwszym prawdziwym Land Cruiserem kombi (ang.: Station Wagon) skonstruowanym od podstaw. Samochód zapewniał komfort porównywalny z ówczesnymi samochodami osobowymi. Oprócz wersji podstawowej, oferowano jeszcze model J56(japoń), różniący się paroma detalami.
Można było zamówić model z opuszczaną tylną klapą lub z podwójnymi drzwiami otwieranymi na boki.
W 1975 roku zastąpiono silnik F modelem 2F a w 1979 dodano do oferty na rynek japoński.
Produkcję zakończono w 1980 roku, zastępując go serią J60.
Silniki:
Ten model Toyoty tak spodobał się władzy ludowej w Chinach, że firma Wuhan (obecnie: Wuhan Zhongyu Automobile) stworzyła łudząco podobny pod względem wyglądu i wymiarów model WH213, produkowany w latach 1980 - 1991.
Jednak nie skopiowano samochodu dokładnie, co widać w przedniej części, która wydaje się nieco bardziej nowocześnie zestylizowana, niż w modelu J55 a silnik R4 miał pojemność 2.4 l. (75 KM).
Seria modeli J60 pojawiła się w 1980 roku zastępując model J55. Rama J6 była podobna do J5 ale wzmocniona a punkty mocowania nadwozia nie pokrywały się w nich.
Nowy model był większy od poprzednika, cięższy i powolny, co jednak nie umniejszało jego zdolności poruszania się w terenie.
Mimo, że przy projektowaniu auta rozważano zastosowanie niezależnego przedniego zawieszenia, to jednak nie zdecydowano się na nie i ponownie zastosowano sztywne mosty napędowe oparte na resorach piórowych.
Oznacza to, że rynek amerykański, coraz ważniejszy dla Toyoty, nie był jedynym branym pod uwagę dla tego modelu.
W 1982 roku wporwadzono niewielkie zmiany i zmieniono oznaczenia z J60 na J61.
W 1984 zmieniono silnik 2F na mocniejszy 3F a w 1986 roku doszedł turbodoładowany silnik diesla 12H-T.
Wersja J62 różniła się od J60 i J61 podwójnymi prostokątnymi reflektorami. Produkcję zakończono w 1989 roku.
Jego następcą został LC serii J80.
Silniki:
Mocno wysłużonego Land Cruisera J40 zastąpiła w 1984 roku seria J70. Mocna rama, sztywne osie zawieszone na resorach piórowych, czyniły z tego modelu bardzo sprawny i wytrzymały samochód terenowy, zwłaszcza z krótkim i średnim rozstawem osi (J70/71,J73/74). Rama o długim rozstawie osi (J75 - J77) była bazą dla wersji 5-drzwiowej, długiej 3-drzwiowej, w tym podwyższonej Troop Carrier (ang.: transportowiec) mieszczącej do 11 osób, oraz pick-up.
Produkcję modelu 5-drzwiowego zakończono w 1998 roku, natomiast pozostałe wersje produkowane są do dziś w Wenezueli i Australii.
Australijskie wersje przeszły modernizację w 1999 roku i zmieniły oznaczenia na J78 (Troop Carrier) i J79 (pick-up superlong). Główną zmianą było zastosowanie przedniego mostu napędowego z serii J80 i jego zawieszenia opartego na sprężynach śrubowych oraz poszerzenie kabiny.
W 2002 roku pojawił się nowy silnik 1HD-FTE, najmocniejszy z diesli stosowanych w tej serii. Drugim silnikiem stosowanym w Australii jest diesel 1HZ.
W Ameryce Południowej stosuje się za to tylko benzynową jednostkę 1FZ-FE.
Silniki:
W 1985 roku pojawiła się wersja J70 o nazwie Bundera (krótki) i Prado (średni i długi rozstaw osi). Była to propozycja dla osób nie wybierających się często w teren a ceniących sobie wygodę i komfort. Zasadnicza różnica w bydowie polegała na układzie przeniesienia napędu.
Zastosowano tu mosty napędowe z Toyoty Hilux a resory piórowe zastąpiono przy wszystkich kołach sprężynami śrubowymi.
Jego produkcję zakończono w 1996 roku, gdy na rynku zadebiutował nowy model Prado serii J90.
Silniki:
W 1989 roku w klasie dużych samochodów terenowych Toyoty przyszła pora na zmiany. Zaprezentowano nowy model z 5-drzwiowym nadwoziem typu kombi (Station Wagon) serii J80 na rok modelowy następny.
Podstawową zmianą w zawieszeniu było zastosowanie sprężyn śrubowych przy wszystkich kołach w imiejsce stosowanych w modelu J60 resorów piórowych. Tylna oś została przejęta z poprzedniego modelu a przednia zaprojektowana od nowa.
Zawieszenie miało zapewniać maksimum komfortu przy zachowaniu cech pełnowartościowego auta terenowego.
W 1995 roku przeprowadzono drobne zmiany, m.in. zmienił się wygląd deski rozdzielczej. Jego produkcji w Japonii zaprzestano wraz z pojawieniem się serii J100, lecz serię J80 nadal produkuje się w zakładach Toyoty w Wenezueli.
Nosi tam nazwę Land Cruiser 4500 i wyposażany jest wyłącznie w silnik 1FZ-FE.
W ameryce północnej model FZJ80 oferowany był również jako Lexus LX450 w latach 1996 - 1997.
Silniki:
W 1996 roku zaprezentowano nowy model Land Cruisera Prado serii J90, który zastąpił J70 Prado/Bundera. Zbudowano go na nowej ramie i zastosowano niezależne zawieszenie wszystkich kół. Przednia oś pochodziła z modelu 4Runner Surf. Nadwozie obejmowało wersję krótką trzydrzwiową J90 i długą pięciodrzwiową J95.
W 1997 zaczęto stosować systemy Active Traction Control (kontrola trakcji) i Vehicle Stability Control. Produkcję w Japonii zakończono w 2002 roku, kontynując ją w zakładach w Kolumbii do dziś. J90 nosi tam nazwę Sumo lub Meru (wersja eksportowa) a J95 Prado.
Silniki:
Inne nazwy tego modelu to: Land Cruiser Colorado (Wielka Brytania), Land Cruiser II czy Land Cruiser Challenger.
W 1998 roku zaprezentowano nowy, flagowy model Land Cruisera. Wyposażono go w niezależne zawieszenie z przodu, rezygnując jednocześnie ze sztywnej przedniej osi.
Postawiono na komfort, wygodę i właściwości jezdne mając na uwadze, że modele te rzadko kiedy będą opuszczać utwardzone drogi.
W ameryce północnej, oferowana w Japonii Toyota Land Cruiser Cygnus (UZJ100), sprzedawana jest jako Lexus LX470.
Na szczęście Toyota nie zapomniała o tych, którzy potrzebują luksusowego samochodu o dużej zdolności do pokonywania przeszkód terenowych. Jest to w zasadzie oczywiste, wziąwszy pod uwagę wymagające takich aut rynki zbytu.
Do takich miejsc należą m.in. bliski wschód, nieutwardzone drogi Australii, czy bezdroża Afryki. Z myślą o takich rynkach, ale nie tylko, powstał model J105. Nadwozie pozostało bez zmian, z tym, że oferuje się je z podstawowymi silnikami i w uboższych wersjach wyposażenia.
Zasadnicze zmiany kryją się w podwoziu. Zamiast zawieszenia niezależnego zastosowano z przodu sztywny most, znany z poprzedniego modelu (J80). Możliwość zablokowania obydwu dyferencjałów znacznie zwiększa jego mobilność w terenie. Centralny mechanizm różnicowy blokowany jest automatycznie w trybie terenowym o przełożeniu 2.488:1.
Modele J105 sprzedawane są (od 1998 roku) na wszystkich kontynentach poza ameryką północną.
W Europie nie oferuje się go w oficjalnej sieci sprzedaży, lecz sprowadzany jest przez specjalizujące się w tym firmy.
Silniki:
Na salonie samochodowym w Paryżu w 2002 roku zaprezentowano nowy model Land Cruisera/Land Cruisera Prado. Tak jak poprzednik, występuje w dwóch wersjach nadwoziowych, długiej pięciomiejscowej (J120) i siedmiomiejscowej (J121) oraz krótkiej trzydrzwiowej (J125).
System oznaczeń serii J120 stanowi odejście od tego, jaki stosowany był w poprzednich modelach, gdzie 0 oznaczało zazwyczaj krótkie nadwozie a 5 długie. Samochód otrzymał elegancką i dość dyanamiczną stylistykę.
Budowa:
Rama (o profilu zamkniętym) została wzmocniona w stosunku do poprzedniego modelu, poprawiono także sposób mocowania nadwozia do ramy. Napęd przekazywany jest na tylne koła za pośrednictwem sztywnego mostu, prowadzonego na drążkach wzdłużnych, opartego na sprężynach śrubowych. Napęd przedni dołączany. Zawieszenie przednie niezależne, dwa wahacze trójkątne, stabilizatory z przodu i z tyłu.
W wersji długiej opcjonalnie można zamówić tylne zawieszenie pneumatyczne TEMS (Toyota Electronic Modulated Suspension), które pozwala na regulację wysokości nadwozia. System ten oferowany jest z amortyzatorami o zmiennej charakterystyce tłumienia.
W 2005 roku zmieniono charakterystykę silnika 1KD-FTV, podnosząc jego moc ze 163 do 166 KM i znacznie poprawiając przebieg momentu obrotowego.
Lexus:
Na rynku północnoamerykańskim seria J120 występuje tylko jako Lexus GX 470. Wyposażany jest wyłącznie w silnik V8 4.7 l. (VZJ120, VZJ121) połączony z automatyczną skrzynią biegów.
Silniki (rynki zbytu):
Škoda Felicia (typ 994) - model samochodu osobowego o nadwoziu typu kabriolet produkowany w latach 1959 - 1964 przez czechosłowacką wówczas fabrykę Škoda w zakładach w miejscowości Kvasiny, następca modelu 450.
Škoda Felicię zaczęto produkować równolegle z Octavią i Octavią Super. Był to jedyny w tych czasach socjalistyczny samochód bez dachu.
Ten model Škody Felicii zyskał popularność dzięki komedii Gangsterzy i filantropi z roku 1962, w której pojawił się w jednej z finałowych scen.
W roku 1961 wprowadzono do produkcji model Škoda Felicia Super (typ 996).
Samochód ten miał 55 konny silnik o pojemności 1221 cm3 z dwoma gaźnikami.
Škoda Felicia - model samochodu osobowego produkowany w latach 1994 - 2001 przez firmę Škoda Auto. Jego poprzednikiem jest Škody Favorit, zaś następcą model Škoda Fabia.
Podstawowym modelem Škody Felicii był pięciodrzwiowy hatchback dostępny z jednym z dwóch podstawowych silników z jednopunktowym wtryskiem paliwa firmy Bosch 1,3 40 kW / 54 KM lub 1,3 50 kW / 68 KM.
Opcjonalnie montowane były silniki produkcji Volkswagena 1,6 55 kW (benzynowy) oraz 1,9 47 kW (wysokoprężny). Oznaczenia wersji wyposażenia LX - standard lub GLX / SLX - bogate wyposażenie oraz LXi i GLXi dla modelu z silnikiem 1.3 50 KW.
W 1998 roku Felicia przeszła face lifting polegający na zmianie kolorystyki wnętrza, modyfikacji grillu z przodu oraz wprowadzeniu lakierowanych zderzaków.
W tym samym roku Skoda wprowadziła do sprzedaży Felicię Blue Sky wyposażoną w automatycznie rozsuwany dach.
Gdy w 1999 roku na rynku pojawił się następca Felicii model Fabia, auto zaczęto sprzedawać w limitowanych wersjach wyposażenia (m. in. Saga, Samba, Gemini, Perfect, Magic, Family, Space Line, Genua, Twist, Trend, Active, Mystery).
Felicia została zwycięzcą w konkursu TOP BUDGET CAR OF 2000 zorganizowanego przez angielskie pismo motoryzacyjne Auto Express.
W latach 1994 - 2001 wyprodukowano 915 843 egzemplarzy tego samochodu w wersji hatchback.
Škoda Felicia Combi powstała na bazie modelu podstawowego i była następcą wycofanego z produkcji modelu Forman. Jej produkcję rozpoczęto w roku 1995.
Wersja kombi miała takie same silniki i rodzaje wyposażenia jak wersja hatchback. Škoda Felicia Combi charakteryzowała się przedłużonym o 35 centymetrów pięciomiejscowym nadwoziem, bagażnik miał 447l po złożeniu tylnych siedzeń pojemność wzrastała do 1475l.
Przez 7 lat wytworzono 351 905 egzemplarzy Škody Felicii Combi.
Škoda Felicia Fun powstał na bazie seryjnego Pickupa. Był to samochód rekreacyjny przeznaczony głównie dla młodych aktywnych ludzi.
Innowacją w Felicii Fun było wprowadzenie ruchomej tylnej ściany kabiny oraz drugiego rzędu siedzeń. Dzięki temu ten model Felicii z dwumiejscowego pickupa mógł przeistaczać się w półotwarte auto rekreacyjne.
W aucie zastosowano czterocylindrowe silniki benzynowe o pojemności 1.3 / 50KW i 1.6 / 55KW oraz silnik diesla 1.9/47KW.
Od 1996 do 2000 wyprodukowano 4 016 egzemplarzy Škody Felicii Fun.
Škoda Felicia Vanplus powstała na bazie modelu Combi i miała zastąpić model Škoda Forman Van Plus. Charakteryzowała się duża plastikową nadstawką, dzięki której uzyskano dużą przestrzeń ładunkową. w przeciwieństwie Škody Pickup przeznaczona była do rozwożenia lekkich towarów o dużej objętości.
Jej maksymalna nośność wynosiła do 450 kg (600 kg Škoda Pickup).
W latach 1995 - 2000 wyprodukowano 5 160 egzemplarzy Škody Felicii Vanplus.
Ford Galaxy to wspólna produkcja Volkswagena i Forda. Samochód montowany jest na wspólnej lini produkcyjnej i różni się jedynie wystrojem wnętrza i znaczkiem firmowym. Produkowany model występuje na rynku pod 3-ma nazwami : hiszpańska Alhambra, niemiecki Sharan i fordowski - Galaxy.
Samochód wielkością odpowiada limuzynom klasy średniej, lecz jego ponadprzeciętna wysokość daje większe możliwości i podwyższony komfort jazdy.
Wyposażony w osiem miejsc siedzących Galaxy może być dowolnie konfigurowany na wiele sposobów, dzięki osobnym siedzeniom dla wszystkich pasażerów. Jednostki napędowe pochodzą od Volkswagena i Forda. Podstawowa ma dwa litry i moc 116 KM. Dodatkowo montuje się jeszcze 2.3l o mocy 145 KM oraz VR6 - 174 KM - która może napędzać jedną lub dwie osie pojazdu. Dla oszczędnych nabywców oferowana jest wersja 1.9 TDI o mocy 90 KM i 110 KM.
Dzięki kompaktowym wymiarom i bardzo rozsądnej cenie (ok. 75 tys. PLN) Galaxy osiągnął duży sukces.
e fordowi galaxy.
Wyposażenie standardowe : (TREND)
Dodatkowe wyposażenie : (GHIA)
Konstruktorzy Forda opracowali dla nowego Galaxy specjalny zaawansowany system bezpieczeństwa. Składają się na niego:
czwartek, 17 maja 2012
Licznik odwiedzin: 39 840 (wersja testowa)
| « maj » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | |
| 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
Uwielbiam samochody to moja pasja i mam nadzieje że ten blog pokarze wam jakie wspaniałe są te maszyny.
Tu znajdziecie samochody i motory.Życzę miłego przeglądania.
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
|
Adoptowałem pieska o imieniu pimpuś.  |
| ||||||
| ||||||
|
| ||||||
| ||||||
| ||||||
| ||||||
Logowanie 
